Kiedy szef jest trudny we współpracy a kiedy po prostu psychopatą?

Kategoria: Bez kategorii Opublikował MobivoiceSkomentuj

Ktoś kiedyś, za siedmioma górami i za siedmioma lasami spotkał podobno idealnego szefa. Dziwnie w tym zdaniu dużo słów, podejmujących jedynie próbę dowiedzenia tej śmiałej tezy. Częściej bowiem przełożeni są ludźmi, z którymi trudno buduje się relację. Są też tacy, którzy są po prostu psychopatami. I o ile tyrania dotyczy zwykle wszystkich podwładnych to bywają też tacy, którzy upatrują sobie “ulubioną” ofiarę i stosują klasyczny mobbing. Co jest czym i jak sobie z takimi zachowaniami radzić?

Sztuka dyplomacji

Kiedy Twój szef, jest krótko mówiąc trudny, warto wypracować kilka sposobów pomagających się z nim porozumieć. Nie zawsze trzeba posuwać się do kłótni lub histerycznego płaczu – trochę bowiem cierpi na tym nasz honor. Wobec trudnych przypadków można zastosować jedną z poniższych strategii. Albo wszystkie na raz.

Po pierwsze milczenie jest złotem

Zanim cokolwiek powiesz, przygotuj się do tego – nieważne czy będzie to zaplanowane spotkanie czy nagłe wyrwanie do odpowiedzi. Zawsze możesz poprosić o chwilę, aby móc się przygotować nie chcąc wprowadzić nikogo w błąd. Czasem najważniejszy jest dobór słów, a czasem ich ilość, ale przygotowanie do każdego możliwego scenariusza znacznie zmniejszy Twój stres w sytuacji rozmowy z szefem.

Po drugie mowa jest srebrem

Nie możesz przecież zawsze milczeć. Pamiętaj jednak, że każdą informację można przekazać mniej lub bardziej dyplomatycznie. Zawsze stawiaj na dyplomację i postaraj się to rozegrać tak, aby po zakończeniu rozmowy każdy czuł się zwycięzcą. Oczywiście nadrzędną zasadą, której stosowanie pomoże Ci w budowaniu dyplomatycznej wypowiedzi jest pamiętanie o autorytecie Twojego szefa oraz o jego dobrych intencjach.

Po trzecie oczekuj nieoczekiwanego

Szefowie bywają jak chorągiewki na wietrze i zmieniają zdanie w zależności od okoliczności. To z jednej strony dobrze, bo są elastyczni i potrafią dostosować swoje strategie do zmiennych warunków. Kij ma jednak zawsze dwa końce i cokolwiek zostanie ustalone na spotkaniu z szefem dobrze jest zapisać. Rób zatem pisemne podsumowania spotkań, które będziesz przesyłać do szefa mailem. Posługuj się stworzonymi wspólnie z szefem raportami czy notatkami. Dużo trudniej dyskutuje się z pewnymi faktami, o których ustaleniu szef może nie pamiętać nawet już po jednym dniu od spotkania.

Po czwarte spokój i równowaga

Jednym z najlepszych sposobów na zwyczajne złapanie dystansu do wszystkiego co spotyka się w pracy jest znalezienie czegoś co pozwoli Ci odreagować. Doskonale sprawdza się tu sport, będący choćby umiarkowanym, ale regularnym wysiłkiem fizycznym. Nie dość, że pozwala spojrzeć na sprawy z większej odległości, to w czasie aktywności, która nie angażuje tych samych części mózgu co praca, pojawiają się najlepsze pomysły i rozwiązania.

Psycho

Szef o osobowości psychopatycznej to dużo większe wyzwanie i sporo większe niebezpieczeństwo. Przede wszystkim dlatego, że rasowy psychopata nie wygląda jak Jack Nicholson w “Lśnieniu”, a więc nie zawsze łatwo go rozpoznać. Biorąc jednak pod uwagę, że osoby o tym typie osobowości często obejmują kierownicze stanowiska jest duża szansa, że dostrzeżesz pewne niepokojące sygnały w Twoim szefie.

Po trupach do celu

Psychopaci to przede wszystkim urodzeni manipulatorzy i kłamcy. Nie ma żadnej szansy na wygraną z takim szefem ponieważ jego głównym celem jest osiągnięcie swoich zamierzeń bez względu na ofiary po drodze. Psychopaci nie zważają na emocje i potrzeby innych. Dla tego typu ludzi niemoralne jest to, co godzi w ich interes. To co służy potrzebom psychopatów i zaspokaja ich potrzeby uważane jest przez nich za dobre i etyczne. Ma to szczególnie niekorzystny wpływ na funkcjonowanie firmy jako organizacji, bo jak wiadomo to nie pojedynczy szefowie są filarem firmy, a właśnie ludzie.

Nie walcz

Nigdy nie wchodź w konflikt z szefem o osobowości psychopatycznej. Są to bowiem ludzie, którzy nie stosują się do żadnych reguł życia społecznego, a często też prawa. Do tego wszystkiego są wybitnie inteligentni, uwielbiają ryzyko i bywają porywczy, dlatego wygrana z nimi jest prawie niemożliwa. Dużo bezpieczniej jest powiedzieć, że źle się zrozumiało polecenie niż dążyć do otwartej wojny.

Zdarta płyta

Za wszelką cenę powinieneś unikać konfrontacji i w przypadku szefa psychopaty najlepszym ratunkiem będzie po prostu ucieczka. Szacuje się, że tylko około 4% dyrektorów wykazuje skłonności psychopatyczne. Istnieje duża szansa, że w nowej pracy nie spotkasz takiej osoby. Jest jednak pewien sposób na uwolnienie się spod próby manipulacji szefa psychopaty bez zwalniania się. Wyznacz pewną granicę, której Twój szef nie będzie mógł przekroczyć. Za każdym razem gdy będzie próbował to zrobić, powtarzaj jak mantrę, że czegoś nie zrobisz lub nie powiesz, bo jest to np. niezgodne z prawdą lub Twoimi przekonaniami. Psychopata zwykle odpuszcza w takich sytuacjach i zaczyna szukać kolejnej ofiary.

Poza wszelkimi granicami czyli mobbing

Zdarza się, że w drodze awansu psychopaci pną sią po szczeblach kariery, najczęściej kosztem zdrowia i sukcesu swoich kolegów i współpracowników. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że robią to poddając innych mobbingowi. Wybierają w tym celu najlepszych pracowników, a następnie ich izolują i zastraszają.

Co jest mobbingiem?

Kodeks pracy podając definicję mobbingu określa, że są to:
działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi,
działania polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika,
działania wywołujące u pracownika zaniżoną ocenę przydatności zawodowej,
działania powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie, izolowanie lub wyeliminowanie pracownika z zespołu.

Co nie jest mobbingiem?

Na pewno nie są nim incydentalne zdarzenia, nawet jeśli są bardzo przykre dla osoby, która ich doświadcza. Ze strony szefa może się bowiem zdarzyć wybuch emocji, któremu będzie towarzyszył krzyk lub wulgaryzmy. Mobbingiem będą tylko wtedy, gdy będą dyktowane zamiarem zniszczenia drugiej osoby, jej upokarzaniem i poniżaniem także publicznym. Dodatkowo takie zachowanie nie będzie mobbingiem jeśli nie będzie wykazywało cech długotrwałości i uciążliwości.
Na pewno mobbingiem nie jest:
uzasadniona krytyka pracy,
konflikty w miejscu pracy, które są otwarte i występuje w nich równorzędność uczestniczących osób (nie ma wyraźnej ofiary),
rozliczanie pracownika z przydzielonych do wykonania zadań,
nerwowa atmosfera w pracy spowodowana spiętrzeniem zadań,
niekulturalne wyrażanie opinii przez przełożonego.

Co można zrobić, żeby sobie pomóc?

Mobbing jest przestępstwem i sąd może za nie zasądzić karę grzywny. Kiedy jest się ofiara mobbingu należy to zgłosić pracodawcy. Można również zbierać wszelkie dowody na to – maile, smsy, wiadomości z sieci społecznościowych, nagrania z monitoringu itp. Niezależnie jednak kogo on dotyczy można zgłosić go do Inspekcji Pracy oraz dochodzić swoich praw w sądzie.

Każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu doświadcza stresu w miejscu pracy. Wszędzie bowiem przydarzają się sytuacje rywalizacji, złośliwości, plotkowania, kiepskiej atmosfery czy krytyki. Czasem jednak przybierają rozmiar, który pozwala je nazywać toksycznymi lub wręcz mobbingiem. Mamy nadzieję, że nasz artykuł przybliżył nieco sposoby odróżnienia i radzenia sobie z sytuacjami, które odbiegają od norm i nie powinny mieć miejsca w pracy.

 

Źródła:

  1. Robert D. Hare. Psychopaci są wśród nas. Wyd. Znak, 2006.
  2. Jon Ronson. Psychopath Test A Journey Through the Madness Industry. Wyd. Picador, 2012.
  3. Neil J. Lavender, Alan A. Cavaiola. Toksyczni koledzy. Jak postępować z trudnymi współpracownikami. Wyd. Jacek Santorski & Co, 2008.

Skomentuj